Thuisblijfmoeder versus werkende moeder
Ouders / Ouders zijn

Thuisblijfmoeder versus werkende moeder

Zes jaar lang ben ik thuisblijfmoeder geweest. Het zat niet persé in de planning om thuisblijfmoeder te zijn maar het liep zo. Ik vond het een hele stap om van werkende moeder naar thuisblijfmoeder te gaan. Na die zes jaren heb ik een nieuwe baan gevonden en wederom vond ik het een hele stap om van thuisblijfmoeder naar een werkende moeder te gaan. In deze blog vertel ik over de voor- en nadelen van beiden zoals ik dat ervaren heb.

Vragen over het thuisblijfmoeder zijn

Ik was 22 weken zwanger van de tweede toen ik het werk niet meer volhield. Ik ben toen met verlof gegaan en daarna ben ik daar nooit meer teruggekomen. Het voelde aan de ene kant als een bevrijding (ik vond het werk zwaar en had het niet naar mijn zin) maar ik vond het ook heel spannend. Vlieg ik niet tegen de muren op thuis? Redden we het financieel wel? Vind ik ooit nog weer een baan als ik er een tijdje tussenuit ben geweest? En heb ik wel het geduld om dag in dag uit voor de kinderen te zorgen?

Vragen over het zijn van werkende moeder

Zes jaren, een hele hoop ervaringen en nog een kind verder heb ik een baan gevonden. Dat is inmiddels ruim een half jaar geleden. En ook nu weer vond ik het heel spannend om de stap te nemen. Wat voor onrust doen we ons gezin aan? Wat als er een kind ziek is? Hoor ik dan als moeder niet zelf voor mijn kinderen te zorgen in plaats van iemand op een kinderopvang? Voelen de kinderen zich wel fijn op de kinderopvang? Wordt het huishouden niet één grote puinhoop? Is het voor mijzelf niet te druk? Ondanks al deze vragen ben ik toch maar gewoon gegaan, met de gedachte dat als ik het na een jaar niks vind, dat ik dan altijd weer kan stoppen. De afgelopen tijd heb ik echt ervaren wat de voor- en nadelen zijn van het zijn van een thuisblijfmoeder of van een werkende moeder.

Gedoe

Dit is waar ik het meeste tegenop zag toen ik weer ging werken: het gedoe, de logistieke organisatie! Gedoe van kinderen halen en brengen naar een opvang. Dan thuiskomen en snel eten want er moet een kind naar sporten. Rondom een kinderopvang moeten er ook altijd dingen geregeld worden, zoals overleggen en afspraken maken, maar bijvoorbeeld ook schone kleren in mandjes waar je aan moet denken. Daarnaast moet je veel meer nadenken over wie wanneer de auto heeft en welke kinderen moeten wanneer op de fiets en wanneer juist niet. En wat als er een kind ziek is, wie blijft er dan thuis? Deze logistieke dingen vallen we uiteindelijk mee. In het begin vond ik dat wel lastig omdat je aan zoveel dingen moet denken. Mijn man en ik zijn er samen echt voor gaan zitten om na te denken hoe we het door de week regelen. Wie heeft wanneer de auto, wie brengt wanneer de kinderen naar opvang of school, wie haalt de kinderen weer af en wie kookt… Toen dat eenmaal duidelijk was en we dat een paar weken hadden gedaan merkte ik dat het snel went. Toch is een weekplanner zoals deze geen overbodige luxe.

Regeldingetjes

Je kent het vast wel, als je kinderen hebt dan zijn er altijd behoorlijk wat regeldingetjes. Zoals een kind verkleed naar school, een cadeautje voor de juf of voor een kinderfeestje, gesprekken en activiteiten van school, artsenbezoeken, kinderen die bij vriendjes willen spelen, of vriendjes die hier komen spelen. Toen ik nog thuis was genoot ik van deze regeldingen. Ik vond het leuk om mijn best er voor te doen. Nu ik werk merk ik dat deze dingen meer als een verplichting aanvoelen. Zeker als er in een korte tijd veel regeldingen zijn. De dingen zijn ook lastiger in te plannen omdat ik gewoon minder dagen thuis ben. Zeker de ziekenhuisbezoekjes die mijn zoontje geregeld heeft, zijn nog wel eens ingewikkeld.

Huishouden

Ik was een beetje bang dat als ik weer zou gaan werken dat ik het huishouden niet meer rond zou krijgen. Dit blijkt in de praktijk behoorlijk mee te vallen. Wel heb ik in de loop van de tijd de lat wat lager gelegd maar nog steeds is het prima netjes en schoon hier in thuis (voor zover dat in de mogelijkheden ligt met kleine kinderen in huis 😉).

Geduld en aandacht naar de kinderen toe

Ik was heel benieuwd of ik meer of minder geduld en aandacht voor de kinderen zou hebben als ik weer zou gaan werken. Mijn gedachte was dat als ik de kinderen 2,5 dag in de week niet om me heen zou hebben dat ik des te meer zou kunnen genieten als ik ze wel om me heen zou hebben. Dat is deels waar. Toen ik nog fulltime thuis was vond ik het best wel zwaar dat er 24/7 een beroep op me werd gedaan. Dat is nu minder en dat geeft ook ruimte in mijn hoofd, maar ik ben nog steeds niet de geduldige moeder die ik vaak hoop te zijn en de normale strijd die we hebben met de kinderen is er natuurlijk gewoon nog steeds. Daarbij heb ik per saldo minder tijd voor ze omdat ik minder thuis ben en ik in de tijd dat ik thuis ben ook het huishouden moet doen en dingen moet regelen. En als we na een lange werkdag thuis komen is er gewoon geen tijd om uitgebreid aandacht te geven omdat er gekookt moet worden, er een kind naar sport moet, de peuter naar bed moet en ik zelf ook gewoon moe ben.

Financiën

Financiën is voor ons veruit de belangrijkste reden geweest dat ik weer ben gaan werken. We zijn zes jaar lang rondgekomen van een niet bijster hoog salaris. Dat ging een lange tijd ook wel, we moesten wel zuinig doen, maar het lukte wel. Ik vond het ook wel leuk omdat het me creatief maakte en ik maakte er soms ook een sport van om zo min mogelijk uit te geven in de maand. Een tijdje geleden schreef ik ook een blog met 50 bespaartips voor ouders, vrijwel allemaal heb ik zelf toegepast (klik hier om die blog te lezen). Toch merkten we op een gegeven moment dat het leven steeds duurder werd. Vooral toen de oudste op zwemles ging merkten we dat het toen financieel niet goed meer lukte. Ik ben blij dat ik een baan heb kunnen vinden. In eerste instantie was ik nog bang dat bijna mijn hele salaris op zou gaan aan kinderopvang, want man wat is dat duur zeg! Ik schrik echt elke keer van de hoge bedragen. Maar we krijgen daar veel meer van terug dan ik dacht. Dus ik hou ook echt een fijn bedrag over van mijn salaris en daar ben ik dankbaar voor.

Kinderopvang

Dit was voor mij een buikpijnonderwerp: de kinderopvang. Na al die jaren thuis te zijn geweest stuurde ik ze nu 2 en 2,5 dag in de week naar een opvang. Het voelde heel raar om zo vaak mijn kinderen weg te brengen, dat een ander voor mijn kinderen zorgt terwijl het mijn kinderen zijn. De oudste twee gaan naar een bso op een buitenlocatie. Al snel bleek dat dat een hele goeie match was. Ze vinden het zo leuk en ik doe ze echt verdriet als ze een keer niet kunnen. Ook in de zomervakantie gaan ze daar heen en toen ik dat vertelde stonden ze te juichen. Goeie keus dus. Mijn dochtertje gaat naar een kinderdagverblijf. Dat vond ze in het begin heel spannend en zij heeft er ook echt een aantal maanden over gedaan om te wennen. Inmiddels gaat het gelukkig goed en heeft ze het echt naar haar zin, alhoewel het afscheid van mama nog lastig is ‘s ochtends. Ze ontwikkelt zich daar weer op een hele andere manier dan dat ze thuis doet, dat vind ik erg leuk om te zien. Ook dit was een goeie keus!

Hoe ik zelf in mijn vel zit

Toen ik thuisblijfmoeder was voelde ik weinig ruimte voor mezelf en bij vlagen vloog me dat ook aan. Aan de andere kant voelde ik ook meer ruimte en tijd om mijn eigen plan te trekken, wel altijd met kinderen om me heen, dat wel. Nu is daar minder tijd voor omdat er meer moet gebeuren in minder tijd. Nu ik werk ervaar ik wel meer ruimte voor mezelf. Ik heb een aantal dagen in de week volwassenen om me heen waar ik normaal mee kan communiceren. Ook voelt het fijn om een wat grotere wereld te hebben dan alleen mijn eigen huis en kinderen. Daarnaast zorgt de financiële ruimte wel voor iets meer rust. Waar ik eerder nog wel eens gestrest kon raken als bijvoorbeeld de ketel kapot was heb ik dat nu minder. Dus of ik nu lekkerder in mijn velt zit? Ik denk het uiteindelijk wel, maar het verschil is niet heel groot.

Conclusie

Ik kan natuurlijk geen conclusie trekken wat nou beter is, thuisblijfmoeder of werkende moeder. Voor mijzelf is er geen ideale situatie, allebei hebben voor- en nadelen. Ik heb genoten van de zes jaren dat ik thuis was en ik heb niks gemist van de kinderen en dat is fijn. Ik het stabiliteit en rust kunnen bieden aan het gezin en ik heb me ook kunnen ontwikkelen op bepaalde vlakken. En nu zitten we als gezin in een andere fase. Een fase waarin de kinderen meer leren van andere mensen en daardoor ook een bredere blik ontwikkelen. Een fase waarin ik zelf weer wat meer uitdagingen heb en een andere omgeving, dat doet me goed. Ik hoop op nog iets meer balans in deze situatie en ik verwacht dat dat ook wel komt.

Ik ben heel benieuwd of jij werkt of thuisblijfmoeder bent en hoe je dat ervaart! Laat het weten in de reactie hieronder of op mijn social media kanalen!

Lees ook: 15 dingen waar moeders zich schuldig over kunnen voelen

Deze tekst kan affiliate links bevatten, dat betekent dat nietvolgensboekje eventueel commissie krijgt zonder dat jou dat iets extra’s kost.

Like en volg ons op

Author

Mijn naam is Geke Douw. Ik ben getrouwd en moeder van drie kinderen. Twee prachtige en ondernemende jongens en een schattig maar minstens zo ondernemend meisje. Ik vind het ouderschap een super mooie leerschool, een school waar je nooit uitgeleerd raakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
error

Volg ons op: