Driftbui peuter
Kleuter / Opvoeden / Ouders / Peuter

Waar is een driftbui goed voor?

Ik hoorde ze achter me zuchten en praten tegen elkaar: “Wat een pittig meisje zeg, sjonge!” Ik zit in de wachtkamer van de huisarts. De huisarts laat nog even op zich wachten, we zitten er inmiddels 25 minuten. Ik kijk naar mijn dochter van ruim 1,5 die inmiddels haar vierde driftbui heeft sinds we in de wachtkamer zitten en dat is mijn medewachtenden natuurlijk ook niet ontgaan. De ZEER BELANGRIJKE reden dat ze zich met een rood hoofd van het huilen op de grond had geworpen was omdat ik haar schoenen weer aan wilde doen die ze zelf net had uitgedaan. Vreselijk natuurlijk! Ik voel me een beetje nerveus worden, zeker met al die mensen die meekijken. Maar ik probeer zo rustig mogelijk te blijven en haar te laten uitrazen. Deze buien zullen vast wel ergens goed voor zijn, toch?

Een driftbui is nuttig

Koppigheid hoort echt bij de peuterfase. Deze koppigheidsfase begint meestal vanaf de 1,5 jaar en duurt meestal tot een jaar of 3,5-4. Ondanks dat het voor de omgeving lang niet altijd leuk is heeft deze koppigheid wel nut. Het is een belangrijke fase in de ontwikkeling van een kind. De koppigheidsfase is een eerste stap in de richting van individualisatie en zelfstandigheid. Het kind krijgt in de gaten dat het een eigen individu is met een eigen mening en een eigen wil. Hij gaat experimenten met die wil maar loopt daarbij tegen grenzen aan. Grenzen van zijn eigen kunnen en grenzen die door anderen worden opgelegd, bijvoorbeeld omdat iets niet mag. Dan voelt de peuter in kwestie meestal boosheid opkomen en omdat de emotieregulatie op deze leeftijd nog niet goed ontwikkeld is wordt deze boosheid vaak geuit in de vorm van een driftbui.

Driftbui peuter

Ikke

Peuters gaan dus experimenten met hun mening en hun wil. Een item dat daarbij meespeelt is dat ze nog te jong zijn om rekening te kunnen houden met de mening en wil van een ander. Ze zijn er eigenlijk nog maar net achter dat ze zelf een wil hebben dus rekening houden met anderen is echt nog te veel gevraagd. Dreumesen en peuters zijn hierdoor heel egocentrisch, alles draait om hun ‘ik’ en hun behoeften. Ze zijn zich nog niet bewust van de eventuele gevolgen van hun behoeften. Zo kun je een peuter gewoon iets zien afpakken uit de handen van een ander kind alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Geef jij als ouder het speeltje weer terug dan is de kans op een driftbui natuurlijk groot, hoe goed je ook je best doet om uit te leggen dat het niet leuk is voor het andere kind als hij iets afpakt. Je kunt peuters wel regels geven en ze kunnen dan ook leren zich aan bepaalde regels te houden. Maar ze houden zich aan de regel omdat ze dat is geleerd en niet omdat ze zelf inzien dat sommige dingen voor anderen niet fijn is.

Leestip: Tips voor overgangsmomenten

Te weinig koppigheid

Zo’n driftbui ziet er misschien niet zo gezellig uit maar het is wel nuttig omdat kinderen moeten leren om te gaan met de grenzen die er zijn. Elk kind heeft natuurlijk zijn eigen manier om de koppigheidsfase door te komen. Het karakter bepaald in welke mate de koppigheid zich uit. Maar als een peuter de koppigheidsfase niet goed doorloopt dan heeft dat gevolgen voor de toekomst. Kinderen kunnen dan later moeite hebben met grenzen, ze kunnen bazig gedrag vertonen en ze kunnen moeite hebben met de omgang met leeftijdsgenootjes. De reden hiervoor is dat ze dan niet hebben geleerd om rekening te houden met de gevoelens van anderen.

Een driftbui is een compliment

Oké dat klinkt misschien een beetje raar, een driftbui is een compliment. Maar zo gek is het eigenlijk niet. Als een kind zijn boosheid durft te uiten dan is dat een teken dat ze zich veilig voelen. Ze vertrouwen er op dat jij als ouder ondanks zijn boze gedrag toch van hem blijft houden. Dat is de reden waarom kinderen zich bij anderen soms voorbeeldig kunnen gedragen terwijl jij thuis de ene na de andere boze bui aan het incasseren bent. Soms kan dit als ouders vervelend voelen omdat het lijkt dat je kind je aan het uitdagen is. Of dat je als ouder het gevoel hebt dan anderen je niet begrijpen als je vertelt dat je soms behoorlijk wat te stellen hebt met je peuter terwijl anderen altijd een voorbeeldig kind zien. Zie het positief, je kind voelt zich bij jou veilig genoeg om zijn emoties te uiten. Dat is fijn!

Te koppig kan een reden hebben

Al eerder vertelde ik dat de koppigheidsfase per kind heel verschillend verloopt. Het karakter van het kind speelt hier een belangrijke rol in. Mijn eigen kinderen hebben ook allemaal hun eigen variant van deze fase doorgemaakt. Mijn oudste was een flinke temperamentvolle peuter en zijn zusje lijkt hem achterna te gaan of misschien gaat ze zelfs nog wat verder. Terwijl mijn tweede eigenlijk niet veel koppigheid heeft laten zien. Als hij al boos was deed hij niet meer dan even stil op de grond liggen mokken. Als een kind echt heel koppig is dan kan het zijn dat er andere dingen aan de hand zijn. Bijvoorbeeld:

  • Dat er te veel van hem wordt verwacht of dat hij juist te weinig uitdaging krijgt.
  • Ook een verschil in opvoeding van de ouders kan leiden tot extra boosheid. Kinderen hebben behoefte aan duidelijke grenzen en als die niet duidelijk zijn dan gaat het daar naar op zoek.
  • Als een kind te weinig ruimte krijgt om te experimenteren kan er ook veel boosheid bij hem ontstaan.
  • Daarnaast krijgen veel kinderen ook vaker driftbuien als ze moe zijn of overprikkeld. Daarom is het goed om je peuter structuur te bieden en voldoende slaap.
Driftbui peuter

Even een driftbui lucht ook op

Ik merk aan mezelf dat ik me wel eens in allerlei bochten wring om maar een driftbui te voorkomen. Gewoon omdat ik er op dat moment even geen in zin heb. Maar soms is het juist goed voor kinderen om even een driftbui te hebben, om even de opgebouwde spanning er uit te gooien. Kinderen kunnen vaak beter slapen als ze af en toe helemaal los kunnen gaan. Kan dat niet dan kan de spanning zich opstapelen waardoor je peuter onrustig blijft en dus ook slechter kan slapen. Daarnaast heeft onderzoek aangetoond dat er in tranen cortisol zit, dat is het stresshormoon. Door af en toe even flink te huilen komt die cortisol eruit waardoor het kind zich achteraf weer rustiger voelt. Dit werkt overigens ook bij volwassenen.

Wat te doen bij een driftbui

Dat er zo hier en daar een woedeaanval om de hoek komt kijken is eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. Daarom kan het fijn zijn om te weten wat wel en niet handig is om te doen.

  • Blijft rustig en negeer het gedrag van je kind.
    Hoe moeilijk het soms ook is om niet te reageren als je kind boos is, het is vaak wel het beste. Hoe minder aandacht je het kind geeft hoe minder het hem oplevert.
  • Geef niet toe.
    Als je kind een driftbui krijgt en je geeft daarom toe wat je net hebt verboden of geboden dan beloon je hem eigenlijk met zijn gedrag. Hij leert dan dat als hij stampij maakt dat hij dan krijgt wat hij wil.
  • Bekijk het positief.
    De sfeer wordt over het algemeen niet bepaald gezellig als je peuter al gillend en schreeuwend op de grond ligt. Bedenk dan dat het goed is voor zijn ontwikkeling en dat het een compliment is dat hij zijn emoties bij jou durft te uiten. Dat maakt het voor jouzelf misschien wat dragelijker als je het moeilijk vindt.
  • Blijf in de buurt.
    Hoewel het lijkt alsof je boze peuter jou het allerstomste van de wereld vindt, dat vindt hij niet. Blijf bij je kind in de buurt om te laten zien dat je onvoorwaardelijk van hem houdt zonder hem verder aandacht te geven voor zijn gedrag. En als je een kind hebt dat zichzelf kan bezeren tijdens een driftbui dan is extra goed om er bij te blijven om te kijken of je dat misschien kan voorkomen of beperken.
  • Maak het goed.
    Als je kind is uitgeraasd, maak het dan weer goed. Maak er ook niet een al te groot ding van maar even een knuffel is zowel voor jou als voor hem altijd wel even fijn.
  • Straf je kind niet om zijn boosheid
    Bedenk dat het een logische reacties is. Boosheid is de makkelijkste emoties als reactie op dingen die gebeuren. Volwassenen kunnen ook boos worden als er soms andere emoties onder liggen. Als wij volwassenen al geregeld boos worden, hoe kunnen we dan van onze kinderen dan verwachten dat ze hun boosheid netjes kunnen reguleren?

Boekentips

Er zijn ook heel veel interessante boeken over het opvoeden van peuters. Denk maar aan:

En heb je deze blog al gelezen? Tips om te lachten met je kinderen

Deze tekst kan affiliate links bevatten, dat betekend dat nietvolgensboekje eventueel commissie krijgt zonder dat jou dat iets extra’s kost.

Like en volg ons op

Author

Mijn naam is Geke Douw. Ik ben getrouwd en moeder van drie kinderen. Twee prachtige en ondernemende jongens en een schattig maar minstens zo ondernemend meisje. Ik vind het ouderschap een super mooie leerschool, een school waar je nooit uitgeleerd raakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
error

Volg ons op: