Zwangerschap miskraam
Ouders / Persoonlijke verhalen / Zwangerschap

Zwanger na verschillende miskramen

Gaya wist het gewoon, ze wilde jong moeder worden. Haar eerste zwangerschap was niet gepland, maar daarom niet ongewenst. Het deed haar dan ook ontzettend veel verdriet toen die eerste zwangerschap eindigde in een miskraam. Helaas bleek het niet de laatste miskraam te zijn. Ze kreeg te horen dat haar kans op het krijgen van een gezonde baby nihil is. Dit nieuws sloeg in als een bom. Vlak nadat ze de keuze maakte niet meer zwanger te willen worden, bleek ze al zwanger te zijn. En deze zwangerschap verliep heel anders als de andere zwangerschappen. Gaya vertelt er over:

Ongepland zwanger

“Ik was 19 jaar toen ik voor het eerst zwanger raakte. De zwangerschap was niet gepland, maar daarom was voor mij het kindje niet minder gewenst. Mensen om me heen vonden dat ik een abortus moest laten doen, maar ik wilde het woord niet kennen. Ik koos voor het leven, ik koos voor mijn kindje, ik wilde moeder worden! Maar helaas liep het anders. In april 2014 verloor ik het kindje in de 9e week van de zwangerschap, ik kreeg een miskraam. Ik was verdrietig, mijn hart was gebroken.”

Opmerkingen

“‘Misschien is het maar beter zo, de natuur heeft anders voor je bepaald.’ ‘Nu hoef je zelf niet met een schuldgevoel rond te lopen als je anders voor een abortus had gekozen.’ ‘Jouw tijd komt nog wel, je bent nog jong en je weet op z’n minst dat je zwanger kunt raken, laten we de vruchtbaarheid vieren!’ Dit soort opmerkingen kreeg ik van mensen om me heen. Ik ben er van overtuigd dat ze niet slecht bedoeld zijn, maar ze deden me zeer. Ja, ik was jong en ik wist inderdaad dat ik zwanger kon worden. Maar wat had ik er aan? Ik had verdriet om het verlies van mijn kindje en die kreeg ik er niet mee terug. Vanaf dat moment wist ik dat ik jong moeder wilde worden.”

Nieuwe relatie

“Na de miskraam eindigde mijn relatie. Later kwam ik mijn huidig vriend tegen en onze kinderwens kwam al snel ter sprake. Maar we vonden wel dat we een kindje een financieel en emotioneel stabiele omgeving moeten kunnen bieden. Dus we zouden eerst aan ons zelf werken, een baan zoeken en een groter huis, voordat we zouden beginnen aan kinderen. Een paar jaar later, het was zomer 2017, was het zo ver: we waren er klaar voor! We wilden graag kinderen. Maar niets had ons voor kunnen bereiden op wat ons te wachten stond.”

Twee streepjes

“In december 2017 was het zo ver, tenminste, dat dachten we. Ik had een positieve test in mijn handen en we waren blij! Maar onze blijdschap veranderde al snel in verdriet toen deze zwangerschap resulteerde in een vroege miskraam. Twee streepjes, twee heel simpele streepjes betekenden de wereld voor mij en mijn wereld stortte in. Een tweede miskraam… Met verdriet in ons hart namen we afscheid van het idee dat we over acht maanden ouders gingen worden.”

Zwanger maar bang

“Vrij snel na deze miskraam bleek ik al weer zwanger te zijn. Het was januari 2018. Maar de vreugde die je normaal gesproken voelt bij het woordje ‘zwanger’ op een zwangerschapstest was dit keer ver te zoeken. We werden overspoeld door angst en het moeilijkste was: de angst bleek ook terecht te zijn. Nog geen week na deze positieve zwangerschapstest eindigde de zwangerschap weer in een miskraam. Miskraam nummer drie dus.”

Naar het ziekenhuis

“Twee maanden later was ik weer zwanger, maar ook deze zwangerschap liep uit in een miskraam. Mijn vertrouwen in mijn lichaam was volledig weg en we besloten de stap te zetten naar het ziekenhuis om onderzoeken te laten doen. Er zijn veel onderzoeken gedaan maar er kwam niks uit. Behalve dan dat ik PCOS had. Dit zou er voor zorgen dat ik moeilijker zwanger werd en de kans op een miskraam was iets groter. Maar meer kwam er niet uit de onderzoeken. We hadden gewoon veel pech gehad.”

Zwangerschap miskraam

Onbegrepen

“Ondertussen sprak ik openlijk met de buitenwereld over onze miskramen en de pijn die het veroorzaakte. Maar het bleef altijd voelen alsof ik er alleen in stond omdat er niemand is die echt begrijpt wat je doormaakt. Het gebeurde tenslotte allemaal in mijn lichaam en ik ben de enige die de lichamelijke pijn en ongemakken voelde, naast de emotionele pijn die ik natuurlijk bij me droeg. Ik voelde me soms onbegrepen.”

Chromosoom onderzoek

“In augustus 2018 werd ik opnieuw zwanger. Dit kindje ben ik verloren met negen weken zwangerschap. Deze vijfde miskraam voelde voor mij niet meer als pech en we besloten toch om in een ander ziekenhuis uitgebreidere onderzoeken te laten doen. We wilden dat er een chromosomen onderzoek gedaan werd. In december 2018 hebben we beide bloed laten prikken. De gynaecoloog zei dat we er weinig van moesten verwachten. Hij vertelde dat de kans dat er wat uit komt, als er niks in de familie voorkomt, nog geen 0,1% is.”

De uitslag

“Het was al voorjaar 2019 toen de uitslag van het onderzoek kwam. Ik bleek drager te zijn van een chromosoomafwijking (pericentisch inversie van chromosoom 11) en ons werd toen verteld dat de kans op een gezond kindje bijna nihil was. Ze vertelden ons dat vrijwel elke zwangerschap zou eindigen in een miskraam, omdat het simpelweg niet levensvatbaar zou zijn. Zou ik toch zwanger blijven, wat dus bijna niet mogelijk was, dan zou het kindje waarschijnlijk zwaar gehandicapt worden. Deze uitslag betekende het einde van onze droom. Onze droom om papa en mama te worden viel als glas in duizenden stukjes op de grond. Wat een verdriet! We besloten dus ook om niet meer te proberen zwanger te worden. Als ik zwanger zou blijven dan zetten we dus bewust een zwaar gehandicapt kindje op de wereld, dat vonden we niet eerlijk tegenover het kind. Het was dus einde verhaal.”

Toch weer zwanger?

“Maar wat bleek? Ik was al zwanger. Maar na vijf miskramen en het nieuws dat de kans op een gezond kind bijna 0% was, was dat eigenlijk helemaal geen goed nieuws. Maar het voelde niet goed om de zwangerschap gelijk af te laten breken. Waarschijnlijk zou mijn lichaam het zelf wel weer oplossen. Uit voorzorg hebben we toch contact opgenomen met de Klinisch Geneticus in het Erasmus MC in Rotterdam. Ik kon er binnen twee weken terecht.”

De juiste uitleg

“Nu pas kregen we een duidelijk beeld van wat mijn chromosoomafwijking precies inhield. In het kort komt het er op neer dat mijn chromosoom nummer 11 tijdens een celdeling is afgebroken en verkeerd is gehecht waardoor het erfelijk materiaal niet meer klopt. Als ik dit chromosoom doorgeef aan ons kind dan loopt de zwangerschap dus uit in een miskraam. Echter, de kans hierop is minder groot dan dat ons eerst werd voorgespiegeld. De kans is 50% dat ik dit door geef en dus ook 50% dat ik dit niet door geef. Dat zou betekenden dat bij mij de kans op een miskraam niet bijna 100% was, maar ‘slechts’ 50% plus de 10-20% die een ‘gezonde’ vrouw van mijn leeftijd zou hebben. De kans op een gezond kind was dus niet nihil, maar nog zeker 30-40%!”

De eerste echo

“Met dit in ons achterhoofd begonnen wij aan zenuwslopende weken tot de eerste echo. De dagen kropen voorbij maar alles bleef goed gaan. Ik had geen bloedverlies, geen kwaaltjes, geen pijn dus de dag van de eerste echo brak aan! Het hartje klopte en van blijdschap stroomden de tranen zo hard over mijn wangen dat ik de rest van de echo niet eens meer heb kunnen zien. Het was een stipje met een knipperlichtjes, dat was ons kindje! Nog niet eerder hadden we een kloppend hartje mogen zien, voor ons was dit een moment om weer hoop te hebben. Ineens was daar dan die kans dat het heel misschien wel eens goed zou kunnen gaan. Zou het dan toch gebeuren? Zouden we dan toch ouders worden? We hadden gedachten van hoop, maar deze gedachten werden wel op de voet gevolgd door angst, zou ook deze zwangerschap weer een miskraam worden?”

Vlokkentest

“Elke tien dagen kregen we een echo en elke keer bleek onze baby ook echt gegroeid te zijn. Langzaam ontstonden er armpjes en beetje, vingertjes en teentjes. Het was fantastisch om te zien. Toen ik elf weken zwanger was moest ik naar het Erasmus MC voor een vlokkentest. Ik zag erg op tegen de test. Niet omdat er een lange naald in mijn buik zou gaan verdwijnen, maar ik voelde me een pechvogel en was bang dat ik die kleine kans zou pakken dat de vlokkentest een miskraam zou veroorzaken. Nadat er geprikt was bleken er te weinig vlokken geprikt te zijn en moesten ze eigenlijk normaals prikken. Ik weigerde, ik wilde niet twee keer de risico’s nemen. Gelukkig konden ze enkele vlokken die er uit waren gehaald op kweek zetten. De uitslag zou dan wel langer op zich laten wachten.”

Zwangerschap miskraam

Verjaardagscadeau

“We moesten een maand wachten op de uitslag. Ik geloof dat een maand voor mij nog nooit zo lang geduurd heeft. Ondertussen kregen we wel een perfecte termijnecho van een druk bewegende baby. Uiteindelijk op de verjaardag van mijn vriend kregen we een telefoontje met de uitslag van de vlokkentest: ons kindje heeft geen afwijkende chromosomen, het is gezond! Het was het beste verjaardagscadeau die mijn vriend maar kon wensen. Diezelfde dag nog zijn we begonnen met de babykamer. Natuurlijk aan de vroege kant, maar eindelijk mocht het! De daarvoor bestemde kamer moest leeg, geverfd en ingericht. Er moesten babykleertjes komen en babyspullen…”

We worden papa en mama

“Afgelopen juli hadden we de 20 weken echo en ook deze was weer perfect. Inmiddels heb ik de levensvatbare mijlpaal, de 24 weken grens bereikt. En nog steeds gaat het goed. We durven inmiddels te zeggen: ‘We worden papa en mama!’. Eindelijk kan ik genieten en zien we samen mijn groeiende buik heen en weer bewegen en genieten we samen van alle schopjes. Ik ben 15 december uitgerekend. We kunnen haast niet wachten op de geboorte van ons wondertje!”

Lees ook: Zwanger worden met een baarmoederafwijking

Like en volg ons op

Author

Mijn naam is Geke Douw. Ik ben getrouwd en moeder van drie kinderen. Twee prachtige en ondernemende jongens en een schattig maar minstens zo ondernemend meisje. Ik vind het ouderschap een super mooie leerschool, een school waar je nooit uitgeleerd raakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
error

Volg ons op: