Normen en waarden
Opvoeden / Ouders

Normen en waarden bijbrengen

‘Mag ik een snoepje, Floor?’ vraagt het vriendinnetje van mijn dochter. Ik kijk haar aan en voel me een beetje geïrriteerd. ‘Kinderen die om snoepjes vragen krijgen hier niks,’ zeg ik en ik knipoog naar mijn dochter die een beetje beschaamd naar haar vriendinnetje kijkt. Ik wacht expres een kwartier en bied de meisjes dan uit mezelf de snoeptrommel aan. Meteen begint het vriendinnetje met twee handen tegelijk in de trommel te graaien. ‘Jullie hebben niks wat ik lust!’ zegt ze teleurgesteld. ‘Thuis hebben we tenminste lekker snoep.’ ‘Dan ga je toch naar huis,’ mompel ik zachtjes.

Triiiiing! De deurbel gaat. Ik verwacht een pakketje dus het zal de postbode wel zijn. Het vriendinnetje van mijn dochter grist snel een lolly uit de trommel en rent naar de voordeur. ‘Ik ben benieuwd wie dat is!’ roept ze. Voor ik kan reageren heeft het meisje de deur al open gemaakt en kijkt de postbezorger aan. Vlug kom ik naar de deur en neem mijn pakket aan. ‘Volgens mij is dit mijn huis en maak ik hier de deur open,’ zeg ik tegen het vriendinnetje. Ik probeer vriendelijk te klinken maar mijn geduld is bijna op. Wat is er tegenwoordig toch gebeurd met normen en waarden? Vraag ik me af….

Lees ook: Dit is wat moeders willen voor moederdag.

Verandering in opvoeding

Er is in de afgelopen decennia een hoop veranderd in de manier waarop wij onze kinderen opvoeden. Waar veertig jaar geleden nog ’rust, reinheid en regelmaat’ het motto was in ieder huishouden, gaat dat tegenwoordig allang niet meer op. Kinderen moeten meedraaiden in de drukte van het gezin. Moeders werken tegenwoordig bijna allemaal. De één nog meer dan de ander. De tijd dat moeder zorgde voor een gedekte tafel voor het ontbijt en een keurig gepoetst huis, ligt achter ons. Vaders hebben vandaag de dag een veel belangrijkere rol in de opvoeding van hun kroost.

Wennen aan vreemden

Vroeger was de rolverdeling duidelijk: moeder bleef thuis en zorgde voor de kinderen en het huishouden. Kinderen gingen zelden naar een oppas, dat was immers niet nodig. Ze zagen hun moeder de hele week en soms ook oma of tante. Tegen vreemden durfden ze daarom meestal niet te praten. Vader werkte de hele week en zorgde voor brood op de plank. Tegenwoordig gaan veel kinderen vanaf een paar maanden één of meerdere dagen per week naar de opvang, omdat papa en mama allebei werken. Kinderen wennen op deze manier al jong aan vreemde gezichten en durven hierdoor vaak ook sneller en vrijer tegen andere mensen te praten. Ook de omgang met andere kinderen draagt bij aan een wat vrijere ontwikkeling.

Niet naar een opvang

Ik werk zelf twee dagen in een winkel en heb de luxe van een oppas oma om de hoek. Mijn dochters hebben dan ook nooit op een kinderdagverblijf gezeten. Ontzettend handig en ik zou niet anders willen. Een keerzijde is echter wel dat mijn kinderen daardoor alleen gewend zijn aan hun ouders en oma en opa, waardoor ze al vroeg erg eenkennig en verlegen waren. Soms een beetje té verlegen, waardoor ze niets zeiden als iemand hen aansprak; wat al gauw werd opgemerkt als onbeleefd. Voordeel vind ik wel dat mijn dochters niet zomaar tegen vreemden zullen praten en als ik boodschappen doe blijven ze keurig bij mij lopen; liefst aan de hand.

Normen en waarden van vroeger

Als een kind vroeger ongehoorzaam was geweest, kreeg hij met vader aan de stok. Verder bemoeide vader zich niet zoveel met de opvoeding. Moeder zorgde wel voor het gestructureerd bijbrengen van normen en waarden. Je zorgde er wel voor dat je je aan de regels hield. Oudere kinderen hielpen als vanzelfsprekend mee, zonder gemopper want anders zwaaide er wat. Mensen die ouder waren dan zij spaken ze aan met ‘U’ en uiteraard sprak je altijd met twee woorden: ‘dankuwel, meneer’. Op die manier liet je zien respect te hebben voor volwassenen. In veel gezinnen werden vader en moeder ook lange tijd met ‘U’ aangesproken. Dat zorgde voor een bepaald ontzag, maar creëerde tegelijk ook een afstand tussen kind en ouders.

Normen en waarden
Normen en waarden

Een stuk vrijer

Vandaag de dag zijn onze kinderen een stuk vrijer. Zowel papa als mama zijn een belangrijk onderdeel van de opvoeding. Omdat ouders ook veel werken, is gezelligheid en plezier maken met hun kinderen belangrijker voor hen dan ooit. Papa is niet langer de boeman die thuiskomt uit zijn werk en zijn kinderen streng toespreekt. Papa is er om mee te stoeien en grapjes te maken. Ook mama is niet alleen meer goed voor het huishouden. Omdat ze werkt is het huis niet altijd om door een ringetje te halen. Maar dat is helemaal niet erg. ‘Mogen we een snoepje, mama?’ ‘Ja hoor, pak maar!’ Hangen de kinderen lekker voor de televisie en sjouwt mama zich een breuk met de boodschappen? Geeft niks, het zijn nog maar kinderen. Grote mond tegen papa en mama? ‘Ach, negeer het maar gewoon. Ze hebben een drukke week op school gehad.’

Het gaat bij ons niet anders

In ons gezin gaat het niet heel anders. Al proberen mijn man en ik ons kroost wel normen en waarden bij te brengen en is het absoluut niet ’normaal’ om een grote mond te hebben of helemaal nooit mee te helpen. Natuurlijk vragen mijn dochters ook wel eens om iets lekkers. Maar zij weten heel goed dat ze dit nooit bij iemand anders mogen doen. Wij hebben hen geleerd dat je nooit om eten gaat vragen als je ergens te gast bent. Dat moet je aangeboden worden. En anders neem je thuis maar iets lekkers. Mijn oudste dochters zijn inmiddels tieners. Hangen voor de televisie met hun telefoon in de hand is dagelijkse kost. Hun moeder helpen met huishoudelijke klusjes of meehelpen met de verzorging van hun baby-zusje is niet iets dat ze uit zichzelf zullen doen.

Normen en waarden bij ons thuis

Natuurlijk weet ik dat ze het druk hebben op school en een heel ’belangrijk sociaal leven’ hebben (op Snapchat en Instagram…haha). Maar ik vraag hen allebei met regelmaat te helpen. Zo kookt mijn oudste dochter bijna iedere week en past mijn middelste dochter op haar kleine zusje als ik even moet stofzuigen en strijken. En als er tegen mij gezegd wordt: ’Ik mag ook echt niks van jullie. Wat ben je een rotmens!’ negeer ik dit zeker niet, maar wordt hier streng over gesproken en heeft het consequenties.

Kinderen moeten zichzelf kunnen zijn

Zo heeft iedere vorm van opvoeden zijn voor- en -nadelen. Vroeger was respect en gehoorzaamheid belangrijk. Nu vinden we het belangrijk dat onze kinderen gelukkig zijn en willen we naast hun ouders ook hun vrienden zijn. Een goede balans daarin vinden is een uitdaging. Maar bovenal moeten kinderen zichzelf kunnen zijn en het gevoel krijgen dat zij er toe doen.

Lees ook: Kinderen in de keuken.

Like en volg ons op

Author

Mijn naam is Floortje. Ik ben geboren in 1986 en woon met mijn man en onze drie dochters (2004, 2009 en 2018) in het gezellige Noord-Babant. Schrijven is altijd al een grote hobby van mij geweest. Ik schrijf (korte) verhalen. Vaak met spanning en psychologische onderwerpen. Blogs schrijven is nieuw voor me. Maar ik vind het geweldig mezelf steeds te blijven uitdagen op schrijfgebied. Mijn grootste wens is ooit een boek uit te geven.

Comments

6 mei 2019 at 16:57

Wat een verschrikkelijk kind, haha. Mijn moeder had ook altijd een hekel aan zulke kinderen. Ik ben heel vrij opgevoed, maar altijd wel dat ik U zeg tegen andere mensen en netjes ben en blijf.



6 mei 2019 at 18:59

Normen en waarde vind ik erg belangrijk. Vroeger was men er stuk strenger mee da. Tegenwoordig maar zelf zou ik het wel graag meegeven aan mijn kinderen



7 mei 2019 at 08:18

Interessant stuk, herkenbaar ook. Mooi hoe je de verandering in de tijdgeest mbt opvoeding beschrijft. Je voedt je kinderen op hoe je dat zelf ook hebt geleerd, maar de tijden zijn veranderd. Het is nu gewoon anders. dan vroeger niet per se slechter of beter. Al vind ik het knap hoe vnl moeders de grote gezinnen van vroeger opvoedde en alle regelde.
Maar ik vind het fijn dat we in een tijd leven dat mannen en vrouwen de taken gelijk verdeeld hebben, althans bij ons:-)



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
error

Volg ons op: