Hond Mara wordt grote zus
Baby / Ouders / Ouders zijn / Zwangerschap

Hond Mara wordt grote zus!

Na jaren van proberen en tegenslagen had ik weer een positieve zwangerschapstest in handen. We hadden al veel meegemaakt en er ging van alles door ons heen. Blijdschap, angst en hoop. Wat ik mij nog goed kan herinneren is het moment toen ik er in begon te geloven. Het was na de 20 weken echo dat ik tegen mijn man zei…Mara wordt grote zus!!

Betrokken bij de zwangerschap

Mara is al ruim 7 jaar ons hondenkind en ondanks al haar mankementen waardoor wij ondertussen aardig in onze buidel hebben moeten tasten zou ik haar voor geen goud willen missen. Vanaf het moment waarop ik vertrouwen begon te krijgen in de zwangerschap heb ik haar overal bij betrokken. Ik vind dat dat hoort. Ze hoort bij het gezin en is niet ‘maar een hond’!

Maar je kan niet communiceren zoals je dat met een mens doet. Uiteraard praat je tegen haar, maar wat begrijpt ze er werkelijk van? Toch ben ik er van overtuigd dat dieren meer begrijpen dat wij denken. 

Lees ook: een operatie terwijl je zwanger bent?

Sommige honden voelen het aan

Stiekem had ik gehoopt dat Mara tijdens mijn zwangerschap wat meer naar mijn buik zou trekken. De hond die we voor Mara hadden voelde de zwangerschap van mijn schoonzus aan, nog voordat mijn schoonzus zelf wist dat ze zwanger was. Normaal gesproken sprong die altijd tegen haar op en in een keer niet meer. Dat vond ze vreemd. Na twee weken heeft ze toch maar een test gedaan, en die bleek positief. Bijzonder hoe sommige honden hun gedrag zo duidelijk veranderen als een vrouw zwanger is. Mara deed dat niet, maar ach het geeft niet, zo is Mara gewoon.

Een verandering voor ons en voor haar

Mara is altijd al gek geweest op mensen en vooral kinderen. Ik sprak met haar over dat ze haar eigen broertje zou krijgen! De kamer wat nu Guy zijn kamer is geworden, is eerder een rommelkamer geweest waarvan de deur altijd open heeft gestaan. Nooit is ze die kamer in gelopen. Tot het moment dat het kamertje langzaam vorm begon te krijgen. Elke keer als we iets nieuws op het kamertje zette had ze het door, ze liep dan de kamer in en deed een inspectie ronde. Of het nou de meubels waren of een hydrofiele luier, het maakte niet uit, ze merkte het verschil direct op! Ik heb haar daarvoor ook altijd de gelegenheid gegeven.  

Net zo goed als het voor ons een verandering zou gaan worden was het ook voor haar een verandering, dus ik gaf haar dan de tijd om te snuffelen. Ook liet ik haar, wanneer ze zelf te kennen gaf daar interesse voor te hebben, aan mijn buik snuffelen en mocht ze ook heerlijk tegen mijn steeds dikker wordende buik liggen. 

De kans geven om te wennen

En toen kwam Guy 5 weken te vroeg en liep alles even anders dan “gepland”! We hebben 2 weken in het ziekenhuis doorgebracht en om haar wel vast te laten wennen aan Guy zijn geur had mijn man zijn geboorte mutsje meegenomen. Ze deed er niet veel mee, maar ze zorgde er wel voor dat het altijd op of rondom haar kussen bleef liggen. Bij thuiskomst ben ik eerst naar binnen gegaan om haar te groeten. We hadden elkaar ten slotte 2 weken niet gezien! Iets later volgde mijn man met Guy in de maxi cosi. Om haar wel haar plaatst te laten weten hebben we de maxi cosi hoog gehouden zodat Guy hoger dan haar bleef.

Geen jaloezie opwekken

Uiteraard moet Mara dan in een keer de aandacht van ons verdelen met haar broertje Guy. Dus om haar niet het gevoel te geven dat ze achtergesteld werd, hebben we haar volledig vrij gelaten in de keus of ze er wel of niet bij kwam zitten als we met Guy bezig waren. We hebben haar nooit weg gestuurd als ze erbij kwam. We wilde geen jaloezie opwekken bij haar, wat ik persoonlijk begrijpelijk zou vinden. Want na ruim 6 jaar alleen te zijn geweest met ons, moet ze ons nu in een keer delen en dat heeft ze maar te accepteren. We zijn er bewust mee bezig geweest om het voor haar zo makkelijk mogelijk te maken, maar het is altijd maar afwachten hoe ze dat oppakt.

Elkaar met rust laten

Inmiddels begint Guy met het verkennen van de woonkamer. We vinden het belangrijk dat het kussen van Mara haar plek is en dat hij haar daar met rust moet laten. Ook haar voerbakken zijn van haar en niet van Guy, dus ook daarvan zal hij moeten gaan leren dat dat haar plek is. Net zo goed als dat zij hem met rust moet laten, moet hij ook haar met rust laten zodat ook zij nog ervaart dat ze er bij hoort en van waarde is!

Lees ook: bevallen bij volle maan

Like en volg ons op

Author

Ik ben Radha, een 39 jarige die eeuwig 27 blijft. Ik ben getrouwd met mijn man, verrassend hè ;-), en samen hebben wij Guy mogen krijgen. Samen met mijn man, Guy en grote zus Mara (hond) proberen wij zoveel mogelijk van het leven te genieten. Mijn motto is dan ook: You can't live a positive life with a nagative mind.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
error

Volg ons op: